giderken kendinden bana biraz bırak olur mu ?
ben seni uzaktan uzağa sevmiştim
ben seni çok güzel bir son gibi...
hep hayal ettiğim ve hatta hayal etmekten yorgun düştüğüm
o anlardan birinde gideceğini öğrendim
ve o gün gitmenin ne kadar korkunç bir şey olduğunu anladım
yüreğim çatlıyor gibiydi senin eşyalarını topladığını hissedebiliyordum
dün giydiğin mavi kazağı koyuyordun , beyaz kargo pantolonunu koyuyordun
ve herbir eşyanı koyduğun anda kan kusuyordum ülserim artmıştı ilaçlarım hiç etki etmedi
gideceğin gün gözümü hastahanede açtım telefon numaran da yoktu en yakın arkadaşımdan
telefon numaranı bulmasını istedim oda sağolsun senin bir arkadaşından buldu numaranı tuşlarken
çok mutluydum o on haneli rakamlar ;
ne haz vermişti arama tuşuna bastım biraz bekleyişten sonra telefonunu açtın
ben alo bile demeden ben fatih dedim tanıdın mı?
- evet tanıdım
- gidiyormuşsun
- evet gidiyorum
-keşke hiç gitmesen
-bu mümkün değil
- o zaman güle güle git
-ama giderken kendinden bana biraz bırak olur mu ?
- anlamadım
güle güle git...
korktuğum başıma geldi gittin hastaheneden çıkınca
sen yoktun mahallede
ve sen o mahalle hiç olmadın
en kötüsü de neydi biliyor musun
bana kendinden hiç birşey bırakmadın :( :(
fatih mert ..